Gedragscode elektronische gegevensuitwisseling in de zorg
Bij twee regio-organisaties bleek de uitwisseling van patiëntgegevens niet aan de wettelijke regels van privacy te voldoen. Dat was het resultaat van een onderzoek dat het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) in 2009 uitvoerde. In opdracht van Nictiz, dat al jaren de samenwerking tussen regio-organisaties coördineert, werd vervolgens het startschot gegeven voor een taskforce. De taskforce stelde een gedragcode op die problemen met het CBP in de toekomst moet voorkomen.
Wim Hodes van de Friese stichting GERRIT werd voorzitter van de taskforce, waarin meerdere grote regio-organisaties zitting hadden. ‘In 2010 is gewerkt aan het opstellen van de gedragscode,’ vertelt hij. ‘Het CBP gaf eigenlijk geen duidelijke aanbevelingen wat er nu écht verwacht werd. Dus besloten we het zelf te doen. De kern van de code werd dat in principe elke zorgverlener zelf zijn patiënt laat weten welke gegevens hij uitwisselt en met wie.
‘Daarbij zochten we naar een optimale balans. Er speelt van alles mee: privacybescherming, adequate informatievoorziening voor zorgverlener en patiënt, werkbaarheid in de praktijk en beheersbaarheid. Die balans moet goed zijn, want anders kunnen zorgverleners er niet mee werken. En dan heb heb je er weinig aan.’
Instemming koepels
Vlak voor de zomer van 2010 werd een eerste versie van de gedragscode voor informele toetsing voorgelegd aan het CBP. Na enige tijd volgden tal van suggesties en adviezen. Vervolgens was de instemming van de koepelorganisaties in de zorg voor Wim Hodes en zijn task force van groot belang. Er werd overlegd met vertegenwoordigers van KNMG, LHV, NHG, VHN, KNGF, KNMP, NVZ en Orde. Zaken als het vragen van toestemming aan de patiënt, autorisatie, logging en beveiliging werden in nader overleg met deze organisaties afgestemd.
In de loop van het jaar werden alle adviezen en op- en aanmerkingen van de koepels verwerkt. Ook werd in de tweede versie van de gedragscode meer aandacht besteed aan keteninformatiesystemen (KIS’sen). Deze systemen worden steeds vaker in de behandeling van chronische ziekten als diabetes en COPD gebruikt.
‘Er ligt nu een wat ons betreft definitieve versie van de gedragscode klaar. Binnenkort wordt deze voor een definitief akkoord aan de koepels voorgelegd,’ besluit Wim Hodes. ‘In grote lijnen zijn alle partijen blij dat deze gedragscode er komt. Maar ongetwijfeld moeten er nog wat puntjes op de i worden gezet. En dan is er natuurlijk tijd nodig om een en ander te implementeren.
Voor meer informatie over de gedragscode voor regionale uitwisseling kunt u contact opnemen met Michiel Sprenger
